afvallen

  • Nog 90 dagen: twee vliegen in een klap

    Voedie Nog 90 dagenUitslapen is er voor mij niet bij dit weekend. Op zaterdag vroeg uit de veren om 20 kilometer hard te gaan lopen. Pannenkoekjes bakken, water en koffie drinken en gaan. Ik mag (of beter gezegd moet) in mijn eentje en daar kijk ik best tegenop. Ik ben het wel gewend om langere afstanden alleen te lopen, maar dat is alweer even geleden. Anyway, even door de zure appel heen en dan zul je zien dat ik er achteraf weer om lach. De zon schijnt, dus ik trek een tanktop aan. Zo sla ik twee vliegen in een klap. Ik doe mijn duurloop en kleur tegelijkertijd mooi bij. 

  • Nog 91 dagen: het resultaat na vier weken

    Voedie Nog 91 dagenEn dan is het alweer vrijdag. Tijd om te wegen. Zou het net zo gaan als vorige week? Of heb ik deze week wel weer de daling ingezet. Aan mijn kleren kan ik nog niet zo heel veel merken. Ja, mijn pas gewassen spijkerbroek (de laatste die ik nog aankon) lijkt iets beter te passen, maar verder geen enkele indicatie. Dus er staat me niets anders te doen dan op de weegschaal gaan staan. De stand: 76,9kg. Dat betekent zeven ons minder dan vorige week. Het is geen kilo, geen anderhalve kilo, maar toch weer een dalende lijn. Dat maakt het totaal na vier weken op -3kg. Hoewel ik eerlijk gezegd wel op meer had gehoopt, aangezien dit in mijn ogen de 'makkelijke' kilo's moeten zijn, is het goed zo.

  • Nog 92 dagen: bijna vier weken onderweg

    Voedie Nog 92 dagenWat vliegt de tijd. Al bijna vier weken onderweg. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe het gaat aangezien jullie dagelijks mijn updates kunnen lezen. Voor wie nu pas aanhaakt: het gaat goed. Ik sport zo'n vijf dagen in de week (hardlopen en bootcamp) en eet gezond. Tsja, mooier kan ik het niet maken. Hoeft ook niet, want dit is goed genoeg. Na mijn weegdip van vorige week vrijdag was het tijd om volle vaart vooruit te gaan en weer even te focussen. Ik ken mezelf. Als ik de teugels laat vieren gedurende meerdere dagen dan verval ik snel weer in een patroon van minder sporten en ongezonder eten. Het is dus zaak om er bovenop te blijven zitten.

  • Nog 93 dagen: lekker aan de kook

    Voedie Nog 93 dagenIn het weekend probeer ik over het algemeen zoveel mogelijk groente en fruit in huis te halen. Bij voorkeur van de markt of van de boer. Een deel van de keukenvloer ligt op zo'n moment bezaaid met courgette, aubergine, pompoen, paprika's, tomaten, mango's, bieten, sinaasappelen, avocado's en ga zo maar door. Vaak niet eens gekocht met een bepaald recept in gedachten. Dat volgt later in de week wel. Natuurlijk schat je wel een beetje in wat je die week op kunt eten en ga je geen voorraad halen voor de rest van de maand. Ik vind het altijd leuk om aan de hand van een groente een recept te zoeken. Lekker bladeren door kookboeken en -tijdschriften of zelf iets verzinnen. Zo aten we eerder deze week bijvoorbeeld een lekkere combi van rauwe venkel met sugarsnaps en kip uit de Delicious.

  • Nog 94 dagen: neiging om te (vr)eten

    Voedie Nog 94 dagenLangzaam weer over tot de orde van de dag. Na een rustdag gaat er vandaag weer gesport worden. Qua eten heb ik de neiging om de teugels te laten vieren en te gaan (vr)eten, maar daardoor zal ik me niet beter gaan voelen. De gedachte aan zo'n 3 goede weken waarin ik me stukken beter ben gaan voelen en lichamelijk fitter, maakt dat ik me in kan houden. 's Avonds is het tijd om te gaan hardlopen en ik sta versteld van mijn snelheid. Het is nog niet wat het moet zijn, maar de trainingsuren betalen zich nu al uit in 'snellere' tijden. Zonder te hijgen loop ik moeiteloos 10 kilometer. Keek ik weken geleden nog op tegen ruim een uur hardlopen, tegenwoordig is het voorbij zonder dat ik er erg in heb.

  • Nog 95 dagen: wat is echt belangrijk

    Voedie Nog 95 dagenSoms gebeuren er dingen in je leven die een challenge om in 120 dagen een marathon te lopen met 15 kilogram minder gewicht even geheel onbelangrijk maken. Die je overpeinzingen over 2 ons aankomen even in een heel ander licht zetten. Als je het nieuws krijgt dat iemand uit je omgeving met een hersenbloeding is opgenomen in het ziekenhuis, dan staat alles heel even stil. Heel even maar, want de rest van de wereld draait tenslotte door en ook ik ga door met mijn dagelijkse beslommeringen. Maar het maakt wel indruk en het blijft in je achterhoofd de hele tijd spelen. Het doet je weer eens beseffen wat belangrijk is in het leven en wat niet. Dat je niet altijd de regie hebt over je eigen leven.

  • Nog 96 dagen: afzien (en genieten) in de brandende zon

    Voedie Nog 96 dagenZondag 7.00 uur. De wekker gaat. Je moet er wat voor over hebben om je doelen na te jagen. Opstaan, pannenkoeken bakken, drinken, spullen pakken en gaan. Vandaag 20 kilometer hardlopen op de planning. De bedoeling is om de eerste 6,5 kilometer alleen te gaan lopen door het Sonsbeekpark en dan aan te sluiten bij mijn medelopers van de loopgroep. Na de bootcamp is het even afwachten hoe mijn benen gaan functioneren. Spierpijn is aanwezig, maar het lopen gaat goed en pijnloos. Ik heb niet het makkelijkste terrein uitgezocht (bos!), maar des te groter de prestatie. Voor ik het weet heb ik 20 kilometer in de benen en mag ik van de rest van de zondag gaan genieten. I dit it! Weer een stap dichter bij de marathon.

  • Nog 97 dagen: een ontspannen weekend

    Voedie Nog 97 dagenNa een relatieve rustdag op vrijdag, waarbij mijn enige beweging bestond uit wandelen naar de fietsenmaker en boodschappen doen (al met al wel goed voor een uur beweging!), was het zaterdagmorgen weer tijd voor bootcamp. Om 9.30 uur verzamelen in het park, dus vroeg mijn bed uit. De laatste dagen slaap ik weer vrij onrustig, dus heel even ging de gedachte door mijn hoofd om nog even te blijven liggen. Maar nee, er moest gewerkt worden aan mijn gekrenkte ego. De 2 ons moeten er deze week sowieso weer af en dus is het tijd voor actie. Het ontbijt bestond uit avocado, banaan en blauwe bessen. Kan ik prima op sporten! Water en koffie naar binnen en gaan. Omdat er voor zondag een lange duurloop op de planning staat kies ik een les waarbij we niet teveel gaan hardlopen.

  • Nog 98 dagen: een illusie armer

    Voedie Nog 98 dagenHeb je een hele week hard gesport. Gezond gegeten. Niet gesnaaid, gegraaid of gezondigd. Sta je op de weegschaal, hopende op weer een kilo minder, maar dan staat er 77,6kg. En dat betekent 2 ons bonus. Niet afgevallen, maar aangekomen. Ik had die morgen al een voorgevoel. Nergens op gebaseerd, maar ik had helemaal geen haast om op de weegschaal te gaan staan. Tsja, daar sta je dan. Wat meteen door mijn hoofd schiet is dat ik weliswaar in gewicht niets ben afgevallen, maar dat ik wel tevreden terug kan kijken op de afgelopen week. Bovendien voel ik me goed en zit ik lekker in mijn vel. Volgende week zien we verder. Terug naar de dalende lijn die drie weken geleden is ingezet.

  • Nog 99 dagen: mijn arme, arme benen

    Voedie Nog 99 dagenDat deed pijn! Mijn arme, arme benen. Donderdagavond hardloopavond. Dit keer een training over de heide op de Posbank. Iedereen die het gebied kent weet dat je vlakke paadjes daar wel kunt vergeten als je door bos en over hei struint. Niks bleef me deze avond bespaard. Ben ik net weer op adem, wacht de volgende heuvel. Niet piepen, ik wil tenslotte ook ooit over de treden van de Chinese Muur rennen. Dan is dit peanuts. Het zijn een lange 11 kilometer, maar ik hou stand en zorg dat ik de 'pijn' vergeet door te genieten van de heide die goed in bloei staat en de hertjes die we door de hei zien rennen. En achteraf valt het allemaal best weer mee. Ik ben inmiddels wel dusdanig getraind dat ik snel herstel.